Podchorążówka

Wielka Oficyna, zwana Podchorążówką, znajduje się nieopodal Pałacu na Wyspie i  Pałacu Myślewickiego. Klasycystyczny budynek założony na planie prostokątnej podkowy powstał z inicjatywy Stanisława Augusta według projektu Dominika Merliniego, jako kuchnia i stancja mieszkalna. 

Początkowo król użytkował budynek kuchenny pochodzący jeszcze z końca XVII w., z czasów marszałka wielkiego koronnego Stanisława Herakliusza Lubomirskiego. Szybko jednak dawna kuchnia wraz z rosnącym znaczeniem Łazienek Królewskich przestała właściwie spełniać swoje przeznaczenie. Zapadła decyzja o jej rozbudowie. 

W l. 1778-1780 na polecenie Stanisława Augusta zrealizowany został jeden z projektów Dominika Merliniego. Zakładał on poszerzenie budynku starej kuchni i wzniesienie piętrowego pawilonu od strony północnej, krytego mansardowym dachem. Dla obydwóch budynków używano nazw „Kuchnia”, „Oficyna kuchenna” i „Nowa Oficyna” albo z francuska „Commun”. Nazwę „Le Grand Commun” –  „Wielka Oficyna” – zaczęto stosować po kolejne rozbudowie w 1788 r., która nadała budynkowi obecny kształt. 

Surowość i monumentalność architektonicznego rozwiązania każe przypuszczać, że przy projekcie z Merlinim współpracował Jan Chrystian Kamsetzer. Budynek Wielkiej Oficyny, został tak pomyślany, aby nie konkurować z północną fasadą Pałacu na Wyspie.

W czasach króla z budynku Wielkiej Oficyny do Pałacu na Wyspie prowadził drewniany korytarz, którym przenoszono potrawy do królewskiej jadalni. Został on rozebrany dopiero po I wojnie światowej.