Pomnik Fryderyka Chopina

Pomnik wybitnego polskiego kompozytora Fryderyka Chopina (1810-1849) to najbardziej znany polski monument na świecie. Znajduje się w pobliżu Pałacu Belwederskiego i Alei Ujazdowskich. Autorem pomnika jest wybitny malarz, rzeźbiarz i muzyk przełomu XIX i XX w. Wacław Szymanowski. Jego projekt wygrał w 1908 r. konkurs na monument, który miał powstać w setną rocznicę urodzin Chopina, przypadającą w 1910 r. Choć car Mikołaj II, ulegając prośbom primadonny Adelajdy Bolskiej, zgodził się na wystawienie pomnika, stanął on dopiero w 1926 r., kilka lat po odzyskaniu przez Polskę niepodległości.

Pomnik, wykonany z brązu, przedstawia polskiego kompozytora siedzącego pod wierzbą płaczącą. Jej gałęzie malowniczo pochylają się, jakby pod wpływem silnego wiatru. Nad głową Chopina układają się w kształt dłoni. Postać artysty wydaje się być zespolona z drzewem, poły jego płaszcza powiewają. Chopin został ukazany jako szukający natchnienia muzyk - lekko odchylony, z przymkniętymi oczami, zasłuchany w głosy natury, prawą rękę unoszący w powietrzu, jakby nad klawiaturą niewidzialnego fortepianu szukał odpowiedniego tonu. Całość kompozycji kojarzy się z monumentalną harfą.

W 1940 r. pomnik zniszczyli niemieccy naziści. Monument został pocięty na kawałki i wysłany do hut. Jego rekonstrukcja została odsłonięta w 1958 r.

Nieodłączną częścią pomnika stał się okrągły basen wodny z czerwonego piaskowca, a także oddalone nieco tło naturalnej zieleni. Ogród wraz z cokołem i basenem zaprojektował słynny architekt i konserwator Oskar Sosnowski. W sezonie letnim, w każdą niedzielę, odbywają się tu Koncerty Chopinowskie.

 

przejdź do pełnej mapy