Zapraszamy na wykład, przybliżający historię i konserwację Parku Mużakowskiego, jednego z najwybitniejszych XIX-wiecznych dzieł sztuki ogrodowej w Europie, wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Wykład "Krajobraz wyobrażony. O Parku Mużakowskim, jego twórcach i konserwatorach" to kolejne spotkanie z cyklu "Świat Ogrodów Longina Majdeckiego. Realizacje - inspiracje - fascynacje", przybliżającego historyczne założenia, którymi fascynował się prof. Longin Majdecki.

Park Mużakowski (Bad Muskau) zajmuje powierzchnię ponad 700 ha po obu stronach Nysy Łużyckiej, która stanowi granicę polsko-niemiecką w województwie lubuskim. W jednej trzeciej leży na terytorium niemieckim, a w dwóch trzecich w Polsce i jest największym parkiem krajobrazowym w stylu angielskim w Europie Środkowej, a zarazem jednym z najbardziej znanych zabytków Łużyc.

Za początek historii parku uznawany jest 1 maja 1815 roku, kiedy pruski arystokrata, właściciel lokalnych dóbr, książę Hermann von Pückler-Muskau ogłosił zamiar przekształcenia swojej posiadłości w Muskau i jej otoczenia w park krajobrazowy.

Wykład "Krajobraz wyobrażony.  O Parku Mużakowskim, jego twórcach i konserwatorach" odbywa się w ramach projektu "Świat ogrodów Longina Majdeckiego". Organizatorzy: Muzeum Łazienki Królewskie, Oddział Warszawski Stowarzyszenia Naukowo-Technicznego Inżynierów i Techników Ogrodnictwa.

Dr inż. Renata Stachańczyk - architekt krajobrazu specjalizujący się w problematyce ochrony i rewaloryzacji zabytkowych parków i ogrodów, główny specjalista w Narodowym Instytucie Dziedzictwa kierujący Działem Krajobrazu, Zieleni Zabytkowej i Cmentarzy. Autorka i współautorka ekspertyz, dokumentacji, studiów i projektów rewaloryzacji ogrodów zabytkowych oraz opracowań dotyczących standaryzacji działań konserwatorskich w odniesieniu do zabytkowych założeń zieleni. Od 1992 r. związana jest z rewaloryzacją polskiej części Parku Mużakowskiego, od 2006 r. była koordynatorem, a w latach 2016-2020 kierownikiem projektu, odpowiedzialnym za całokształt zagadnień konserwatorskich związanych z rewaloryzacją polskiej części obiektu. Prowadziła prace badawcze i studialne, wykonała liczne dokumentacje projektowe i była zaangażowana w promocję i popularyzację parku. Wyróżniona Srebrnym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" (2022), Złotą odznaką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego "Za opiekę nad zabytkami" (2017), Odznaką Honorową za zasługi dla Województwa Lubuskiego (2015).