Poznaj Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa

Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa, które od 1 stycznia 2018 r. jest odziałem Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie, działa na terenie Łazienek Królewskich w tzw. Koszarach Kantonistów zbudowanych w latach 1826-1828 oraz w pochodzących z lat 1825-1826 Stajniach Kubickiego. Zajmuje się ono popularyzacją wiedzy związanej z narodową tradycją łowiectwa i jeździectwa, hodowlą koni na ziemiach polskich, a także tematyką przyrodniczą.

Zwiedzający oglądać tu mogą wystawy stałe i czasowe. W Koszarach Kantonistów na ekspozycjach stałych prezentowane są: polski salon myśliwski z XIX-XX w., zwierzęta leśne, ptaki oraz trofea egzotyczne. W Powozowni im. Zbigniewa Prus-Niewiadomskiego w Stajniach Kubickiego zobaczyć można kilkanaście pojazdów z kolekcji łańcuckiej (m.in. landolet, mylord, wolant, bryczka wolantowa, buggi, jagdwagen i sanie) oraz karetę coupé i lando z kolekcji pszczyńskiej. Każdy zaprzęg jest interesującym przykładem konnego ekwipażu, używanego na przełomie XIX i XX wieku w majątkach szlacheckich i magnackich. Uzupełnienie stanowią akcesoria jeździeckie.  

Historia Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa

Pomysł utworzenia muzeum łowieckiego zrodził się w latach 70. XX wieku. Po rozmowach z Polskim Związkiem Łowieckim ówczesny dyrektor warszawskiego Muzeum Narodowego prof. Stanisław Lorentz zaproponował lokalizację placówki na terenie Łazienek Królewskich, zwanych niegdyś Zwierzyńcem. Na siedzibę wybrano Koszary Kantonistów. W dokumentach i publikacjach poświęconych Łazienkom Królewskim spotkać można również inne nazwy tego obiektu: Koszary Inwalidów czy Domek Ogrodnika. Jednopiętrowy budynek, na planie prostokąta, zbudowany został w latach 1826-1828 w południowej części folwarku łazienkowskiego. Przypuszcza się, że autorem projektu architektonicznego był Wilhelm Henryk Minter, budowniczy usytuowanych w pobliżu, a dziś już nie istniejących, koszar huzarów, ułanów i kirasjerów.

W 1982 r. połączono dwie inicjatywy: powołania Muzeum Łowiectwa (zespół działający od 1977 r. pod kierunkiem artysty plastyka Tomasza Konarskiego) i Muzeum Jeździectwa (zespół pragnący utworzyć Muzeum Konia). 1 lipca 1983 r. powstała jedna placówka - Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa.

Ekspozycja hipologiczna miała zostać ulokowana w Stajniach Kubickiego, zwanych również Podkową, których część (jedno skrzydło) Muzeum uzyskało dopiero w 1995 r. Stajnie wybudowano w latach 1825-1826, na terenie folwarku, w miejscu drewnianych. Jakub Kubicki zaprojektował je na planie podkowy, z wyższą jednopiętrową częścią środkową. Znalazły się tam mieszkania dla służby, w parterowych skrzydłach przylegających do korpusu mieściły się stajnie, w bocznych wozownie.

Pierwsza stała wystawa muzealna pt. "Wiosna, lato, jesień, zima" otwarta została w Koszarach Kantonistów w 1985 r. Ekspozycja ukazywała w atrakcyjnej formie plastycznej ptaki i ssaki polskich lasów i pól. W 1986 r. udostępniono zwiedzającym kolejną ekspozycję - "Nie tylko o myślistwie" (prezentowaną do 1992 r. w salach łazienkowskiej Podchorążówki). W pierwszej sali umieszczono dzieła sztuki oraz kolekcje broni i akcesoriów myśliwskich, w drugiej - główną grupę eksponatów stanowiły trofea egzotyczne przekazane w darze przez Romana Huberta Hupałowskiego, w trzeciej - zbiory hipologiczne. W Koszarach Kantonistów wyeksponowano też "Historie łowiectwa od pradziejów do czasów Jana III Sobieskiego".

Ze względu na swój profil - połączenie problematyki łowieckiej i jeździeckiej, co jest historycznie uzasadnione - Muzeum stanowi unikat nie tylko w skali krajowej, ale i europejskiej. Posiada ponad 10 tysięcy eksponatów, z których wiele ma znaczną wartość poznawczą i materialną.