Latarnia powozowa, para
- datowanie
- XIX/XX w.
- rodzaj
- oświetlenie, latarnia
- technika
- różne
- materiał
- szkło ołowiowe (kryształowe), blacha żelazna, blacha stalowa, blacha mosiężna
- wymiary
- wys. 46 cm cm
- lokalizacja
- Stajnie Kubickiego
- miejsce powstania
- Offenbach am Main (Niemcy)
- właściciel
- Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa
- pochodzenie
- zakup
- identyfikator
- MŁJ-IV-1261/1-2
Zazwyczaj latarnia powozowa składała się z głowicy z okapem, tulei ze sprężyną wewnątrz i osadzonej na niej świecy woskowej.
Dwie ścianki głowicy są kryształowe, a dwie kolejne – pełniące funkcję reflektora – mosiądzowane i srebrzone. Wypalająca się świeca była podnoszona przez sprężynę, dzięki czemu knot zawsze wystawał nad lichtarz świecowy. Latarnie powozowe oświetlane świecami woskowymi wprowadzono do użytku w latach 1750–1775.
Fabryka Dick & Kirschten, założona w 1782 r., była głównym dostawcą latarń na dwór wielkich książąt Hesji i inne dwory książęce zachodnich Niemiec.