Biały Domek i Wodozbiór - tekst łatwy

INFORMACJE O PROJEKCIE "ŹRÓDŁA PRZEMIAN. Ochrona i udostępnienie historycznego dziedzictwa Łazienek Królewskich. Konserwacja i remont Białego Domku oraz Wodozbioru wraz z zabytkowym ogrodem w Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie".

Ogólne informacje o projekcie

W 2017 roku Muzeum Łazienki Królewskie rozpoczęło projekt pod nazwą "Źródła przemian".

Projekt obejmuje prace budowlane, remontowe i konserwatorskie w Białym Domku i Wodozbiorze.

Prace będą trwały też w zabytkowym ogrodzie, który otacza Biały Domek i Wodozbiór.

Prace w Białym Domku i Wodozbiorze to kolejny etap odnowy Łazienek Królewskich.

Proces ten zaczął się w 2010 r.

Od tego czasu nowy wygląd zyskały już najważniejsze obiekty królewskiej rezydencji: Pałac na Wyspie, Stara Oranżeria i Pałac Myślewicki.

Prace konserwatorskie objęły też cenne kolekcje malarstwa, rzeźby i grafiki.

Odnowiona została również część historycznego ogrodu Muzeum.

Program jest finansowany z:

  • Funduszy Europejskich,
  • Funduszy Norweskich,
  • środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego,
  • środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Biały Domek - co zmienimy

Prace w Białym Domku ruszyły w listopadzie 2017 roku.

Prace potrwają do września 2019 roku.

Konserwacją objęte będą:

  • zewnętrzne ściany,
  • okna,
  • tynki sufitów,
  • podłogi,
  • kominki,
  • drewniane dekoracje.

Wykonawca robót naprawi dach i schody, a piwnice zabezpieczy przed wilgocią.

Biały Domek zyska zabezpieczenie przeciwpożarowe i nowe instalacje sanitarne.

Zabytek będzie dostępny dla osób z niepełnosprawnościami.

Po zakończeniu prac cały obiekt będzie otwarty dla zwiedzających.

Zwiedzający będą mogli obejrzeć apartamenty na parterze, a także pierwsze piętro.

Nowy wygląd zyska również ogród otaczający Biały Domek.

Wykonawca wyremontuje między innymi fontannę i odświeży ścieżki dla spacerowiczów.

W ogrodzie powstaną też czytelnie plenerowe.

Wodozbiór - co zmienimy

Prace w Wodozbiorze rozpoczęły się we wrześniu 2017 roku.

Pierwsi goście będą mogli odwiedzić Wodozbiór w maju 2019 roku.

W Wodozbiorze będą wymienione:

  • pokrycie dachu,
  • drewniana konstrukcja stropu,
  • okna i drzwi,
  • schody wewnętrzne,
  • podłogi,
  • posadzki.

Wykonawca robót wyremontuje też dziedziniec wewnętrzny oraz instalacje grzewcze i elektryczne.

Obiekt będzie dostępny dla osób z niepełnosprawnościami.

Po remoncie w Wodozbiorze powstanie także nowa przestrzeń na wystawy.


Biały Domek - historia i funkcje

Biały Domek został wybudowany w latach 1774-1776.

Projekt budynku stworzył Dominik Merlini.

Jego budowę zlecił król Stanisław August.

Biały Domek to pierwsza budowla Łazienek Królewskich, która powstała od podstaw.

Biały Domek służył jako podmiejska willa.

Pełnił funkcję letniego mieszkania.

Zamieszkiwały w nim siostry króla: Ludwika Zamoyska i Izabela Branicka.

W letniej willi przebywała też bratowa króla, Teresa Herula z Kinskych, matka księcia Józefa Poniatowskiego.

Z Białym Domkiem związana była też Elżbieta Grabowska.

Według legendy była ona żoną Stanisława Augusta.

Na początku dziewiętnastego wieku przebywał tam król Ludwik XVIII, będący w Polsce na wygnaniu.

Biały Domek jest lekką bryłą harmonijnie wpisującą się w otaczający ogród.

W Białym Domku zachowała się oryginalna konstrukcja ścian piętra, dekoracja ścian zewnętrznych i wystrój wnętrz.

Na uwagę zasługują groteski Jana Bogumiła Plerscha z Sali Jadalnej.

Są to pierwsze tego typu dekoracje malarskie na ziemiach polskich.

W Pokoju Bawialnym znajdują się tapety z osiemnastego wieku.

Wśród nich są tapety pochodzące z Chin.

Tapety te przedstawiają europejskie faktorie handlowe w Kantonie i sceny z życia Chińczyków.

W czasie drugiej wojny światowej Biały Domek nie został zniszczony.

Większość pomieszczeń zachowała oryginalny wygląd.


Wodozbiór - historia i funkcje

Wodozbiór to pawilon ogrodowy.

Pełnił kiedyś rolę zbiornika wodnego.

Zasilał sąsiednie obiekty i fontanny.

Wodozbiór ma nie tylko dużą wartość artystyczną, ale i historyczną.

Pokazuje, jak wyglądały dawne rozwiązania techniczne.

Początki budowli sięgają siedemnastego wieku.

Właścicielem Łazienek był wtedy Stanisław Herakliusz Lubomirski.

Pod koniec osiemnastego wieku budynek zyskał okrągłą formę.

W 1823 roku powstała dekoracyjna oprawa.

Nawiązuje ona do rzymskiego grobowca Cecylii Metelli.

Pomysłodawcą dekoracji był architekt Chrystian Piotr Aigner.

Obecnie Wodozbiór częściowo pełni swoją historyczną funkcję.

Zbiera wodę z podnóża okolicznych wzgórz.