Zapraszamy do udziału w szóstym spotkaniu z cyklu "Wybitne postacie polskiego jeździectwa". Bohaterem będzie generał Michał Gutowski - olimpijczyk z Berlina, wybitny jeździec, żołnierz 1. Dywizji Pancernej i trener kanadyjskich jeźdźców.

W programie m.in.:
• "Życie i działalność generała Michała Gutowskiego" (prof. dr hab. Renata Urban,
Uniwersytet Szczeciński);
• "Formacje wojskowe, w których służył gen. Michał Gutowski: 17. Pułk Ułanów Wielkopolskich oraz 1. Dywizja Pancerna gen. St. Maczka (płk dr hab. Juliusz Tym, Akademia Sztuki Wojennej);
• Projekcja filmu poświęconego gen. Michałowi Gutowskiemu;
• Odsłuchanie archiwalnego wywiadu radiowego z gen. Michałem Gutowskim.

Łazienki Królewskie a polskie jeździectwo

Celem spotkań z cyklu "Wybitne postacie polskiego jeździectwa" jest przypomnienie sylwetek zasłużonych osób, tworzących blisko 100-letnią historię Polskiego Związku Jeździeckiego (PZJ), a także miejsc, które były związane z ich sportową działalnością i dokonaniami. Cykl nieprzypadkowo odbywa się w Łazienkach Królewskich - miejscu głęboko zakorzenionym w historii PZJ. W latach 1927-1939 na unikalnym w skali światowej łazienkowskim hipodromie organizowano międzynarodowe zawody w skokach CHIO - jedno z najważniejszych wydarzeń przedwojennej Warszawy, które zyskało uznanie w Europie.


Organizator: Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa - odział Muzeum Łazienki Królewskie; patroni wydarzenia: Stowarzyszenie Szwadron Jazdy RP, Polski Związek Jeździecki; patron medialny: PCBJ.


Michał Gutowski - generał Wojska Polskiego, olimpijczyk z Berlina (1936), uczestnik bojów Pierwszej Dywizji Pancernej, trener jeźdźców kanadyjskich. Był pasjonatem jeździectwa i jednym z najlepszych polskich zawodników lat trzydziestych. Startował sześciokrotnie w konkursach o Puchar Narodów, odnosząc dwa zwycięstwa: w 1935 r. w Rydze oraz w 1936 r. w Spa. W 1939 r. walczył na czele szwadronu 17. Pułku Ułanów Wielkopolskich. Później przedostał się do Francji, a następnie do Anglii. Brał udział w walkach, służąc w Pierwszej Dywizji Pancernej na jej szlaku bojowym od Caen do Wilhelmshaven. Po wojnie, w 1948 r., osiadł w Kanadzie. Początkowo był trenerem kanadyjskiej kadry wojskowej, a następnie kadry cywilnej. Objął opiekę nad klubem jeździeckim i prowadził go przez prawie 10 lat. Następnie został zaangażowany jako trener olimpijskiej reprezentacji jeździeckiej. Sam również startował w barwach Kanady. Był kawalerem Krzyża Virtuti Militari. W 1999 r. został awansowany do stopnia generała brygady w stanie spoczynku. Zmarł 23 sierpnia 2006 r. w Warszawie.